Hij was van 1910 tot 1916 hoogleraar in Zürich en van 1926 tot 1946 ‘professor honorarius’ aan de universiteit van Freiburg, daarna gewoon hoogleraar aldaar. Hij werd bekend om zijn kritiek op de omkeerbaarheidsresultaten van de statistische mechanica (H-theorema), die tot een langdurige discussie met Bolzman heeft geleid, alsmede door zijn bijdrage tot de verzamelingsleer, waarvan het keuze-axioma en het eerste bewijs van de welordeningsstelling (1904) op zijn naam staan; bovendien gaf hij de eerste axiomatiseribng van de verzamelkingsleer (1908). Hij gaf de werken van Georg Cantor uit (1932) en leverde ook een bijdrage tot de groepen- en functie theorie.

Werken: Beweis, dass jede Menge wohlgeordnet werden kann, in: Mathem, Analen 59 (1904) blz. 514-516; vgl. ibidem, 63 (1908) blz. 107-128, 261 – 281.

LITT.: D. van Dalen en A.F.Monna, Sets and integration An outline of the development (1972); A.A. Fraenkel, Y Barhillel, A Levy aen D. van Dalen, Foundations of the set theory.