Hij studeerde in Tübingen , werd in 1494 secretaris van de stad Freiburg im Breisgau, promoveerde daar in 1501 tot doctor in de rechten en werd er in 1556 gewoon hoogleraar in civiele (Romeinse) recht. Hij was een van de grondleggers van het humanisme in de rechtswetenschap; hij was bevriend met Erasmus. Grote betekenis heeft hij echter ook gehad op het gebied van de rechtspraktijk; behalve door talrijke adviezen is hij vooral bekend als auteur.