Hij debuteerde met verzen (Le calumet, 1910). Kubistische invloeden blijken uit de rijmloze verzen van Prikaz (1919), die hij schreef tijdens zijn verblijf in de Franse ambassade in Moskou. In Parijs bewoog hij zich in de kring rond Apollinaire en schreef studies over het werk van jonge schilders als Chagall, Modigliani en Picasso. De stof voor zijn fantastische romans vond hij in het boheme-leven van Montmartre (La négresse du Sacré-Coeur, 1920). Salmon schreef een boeiende geschiedenis van het anarchisme van de daad na 1900: La terreur noire (nw. uitg. 1959).

Wrk.: Poëzie: Les féeries (1907) ; Le livre et la bouteille (1920); Tout Por du monde (1927); Les étoiles dans l'encrier (1952). Romans: Tendres canailles (1912) ; Une orgie a St.-Petersbourg (1923) ; Sylvere (1956). – Essays: La jeune peinture francaise (1912); Henri Rousseau (1943) ; Montparnasse (1950) ; La vie passionnée de Modigliani (1957).