Hij werd tijdens zijn geneeskundige studie te Parijs een ijverig lid van de romantische Cénacle rondom Victor Hugo. Beroemd werd hij reeds door zijn eerste werk :Tableau historique et critique de la poésie francaise au XVIe siecle (1828). In zijn door de Lake poets geïnspireerde Vie, poésies et pensées de Joseph Delorme (1829) toonde hij zich een dichter met een eigen accent; in zijn autobiografische roman Volupté (1834) gafhij een relaas van de crisis waarin hij was geraakt door zijn liefde voor de vrouw van Victor Hugo. Uit in Lausanne gehouden colleges ontstond zijn Histoire de Port-Royal (3 dln., 1840-1848), waarin hij zich distantieerde van de romantische dogma's.

Na de revolutie van 1848 ging hij naar Luik, waar eveneens uit gehouden voordrachten, in 1861 zijn Chateaubriand et Bon groupe littéraire sous l'Empire ontstond. Door Napoleon III werd hij benoemd tot hoogleraar aan het College de France, maar zijn colleges (uitgewerkt tot Étude sur Virgile; 1857) wekten onder republikeins gezinde studenten zoveel ontevredenheid op, dat zij moesten worden gestaakt. In 1865 benoemd tot senator, distantieerde hij zich niettemin van het keizerschap in zijn ijveren voor de vrijheid van onderzoek en drukpers. Sedert 1849 schreef Sainte-Beuve voor verschillende bladen wekelijkse, literaire feuilletons, afzonderlijk gepubliceerd als Causeries du lundi (11 dln., 1851-1862), waarop vooral zijn roem als criticus berust.

Na zorgvuldige documentatie ontleedde hij daarin, gedreven door waarheidsliefde, fijne intuïtie, eruditie en smaak, het werk van vele figuren uit de Franse letterkunde.

Wrk.: Critiques et portraits littéraires (5 dln., '1836-1839); Portraits de femmes (1844): Portraits contemporains (5 dln., 1869--1871); Nouveaux lundis (13 dln., 1863-1870).SAINTE-BEUVE, Charles Augustin

postzegel