KAPITZA, Peter
Russisch natuurkundige (1894-
* 26-6-1894, Kroonstad –
Portrait of Peter Kapitza by Russian painter Kustodiev,
Leningrad 1926.
Kapitza studeerde te Sint Petersburg, waar hij tot 1921 lector was. In dit jaar ging hij naar Engeland waar hij medewerker was van E. Rutherford, bekend door onderzoekingen van de atoomkern. Kapitza werd als eerste buitenlander lid van de Royal Society. In 1934 werd hij tijdens een werkbezoek aan Rusland gedwongen daar te blijven werken. Hij werd directeur van het Vavilovinstituut van de universiteit van Moskou. Hij ontdekte de supervloeibaarheid van helium II. Na 1939 werkte hij aan het vloeibaar maken van zuurstof in grote hoeveelheden ten behoeve van de staalfabricage. Van 1946-54 had Kapitza huisarrest omdat hij weigerde mee te werken aan de ontwikkeling van kernwapens. In 1954 werd hij benoemd tot directeur van het Spoetnikprogramma en hij droeg veel bij tot de lanceringen van de twee Spoetniks in 1957. Via onderzoek van de bolbliksem in 1963 kwam Kapitza tot de studie van de kernfusie. Tijdens een bezoek aan de VS werd Kapitza het eredoctoraat van de Columbia University verleend.
Werken:
Heat transfer and superfluidity in Helium II (1941)
Research in the mechanism of heat transfer in Helium II (1941)