(ook wel: Cantacuzino)

Byzanthyns-Grieks vorstengeslacht, dat met Johannes VI (1341-55) op de Byzantijnse troon kwam; deze schreef historische Werken en maakte Mistra op de Peloponnesus tot cultureel middelpunt; zijn zoon Mattheus had de titel van despoot en volgde zijn vader als keizer op. De familie behoorde tot de voornaamste fanarioten te Constantinopel. In de 17^de eeuw kwam zij naar voren in de Donau-vorstendommen (de verwantschap is niet geheel zeker), o.a. als hospodar van Walachije.

Serba Cantacuzino propageerde het Roemeens en liet een bijbelvertaling maken die de Kerkslavische verving (1688).

Georghiu Cantacuzino (1837-5.4.1913) was een conservatief Roemeens staatsman.