Op Sicilië werd zij werd bemind door de ruwe Polyphemos; zij gaf echter de voorkeur aan Akis (Latijn Acis). In zijn ijverzucht verpletterde Polyphemos zijn  mededinger met een rotsblok; ternauwernood ontsnapte Galatea aan de dood en Akis werd vervolgens in een rivier of bron veranderd.

Galatea werd bij de Etna vereerd als de beschermster van het vee.

Deze sage is het onderwerp van een idylle van Theocritus en van een fresco-schilderij van Rafäel te Rome.