(Gr.-Lat. vorm: Esdras)  

een Artaxerxes (waarschijnlijk Longimanus, 464–424 v.C.),

Hij was speciaal belast was met de regeling van joodse aangelegenheden. Hij liet zich naar Juda zenden met verstrekkende volmachten voor een godsdienstige organisatie. Hij ging naar Jeruzalem met een groot geleide van soldaten en tempeldienaren, alsmede geld en tempelvaten. Daar aangekomen, trad hij vooral op tegen de gemengde huwelijken.

Boven: prent baar een nibiatuur uit de Codex Amiatinus (7^de eeuw) Florence Bibl. Laurenziana

Naar hem is een bijbelboek genoemd, dat in de kanselarijtaal van het Perzische rijk, het Aramees (zie Aramese taal), de oorkonden bewaart die betrekking hebben op de wederoprichting van de joodse tempelstaat. Oorspronkelijk was dit bijbelboek, met Nehemia, een voortzetting van Kronieken. De reconstructie van de beschreven gebeurtenissen in chronologische volgorde is moeilijk: zelfs de opeenvolging van Ezra en Nehemia is dubieus.

In de latere joodse traditie heeft Ezra een grote rol gespeeld. Zo is hij volgens de talmoed de oprichter van de Grote Vergadering (Knesset Hagedolah),  een wetgevend lichaam van 120 leden, dat functioneerde tijdens en na de Perzische overheersing van ca. 500 tot ca. 300 v.C. Volgens dezelfde bronnen heeft hij de definitieve tekst van de Thora (de vijf boeken van Mozes) vastgesteld en het vierkante Hebreeuws schrift ingevoerd.

Het vierde boek Ezra, een apocalypse, is bewaard gebleven in een Latijnse vertaling, die een plaats verwierf in het aanhangsel van de Vulgaat, maar daarenboven bestaan er vele andere vertalingen, die via het Grieks schijnen terug te gaan op een Hebreeuws origineel. Het Nieuwe Testament geeft geen citaten uit 4 Ezra – wat wijst op late oorsprong –, maar van de brief van Barnabas af is uit de citaten te bemerken dat de kerkvaders het boek opvatten als een profetisch geschrift met canoniek gezag. Het is van grote betekenis voor het verstaan van de Openbaring van Johannes.

In de Septuaginta wordt het boek Ezra betiteld als 2 Ezra en Nehemia als 3 Ezra. Onder 1 Ezra verstond men hier een apocrief boek, dat eigenlijk geen nieuw boek is, maar het slot bevat van Kronieken en gedeelten van Ezra-Nehemia, vermeerderd met enkele toevoegingen, waaronder ‘de wedstrijd van de pages van Darius’ de bekendste en de grootste is. Het wordt gewoonlijk aangehaald als 3 Ezra.

In de Vulgaat daarentegen beduidt

1 Ezra (Esdras) het boek Ezra van de Hebreeuwse bijbel

2 Ezra Nehemia, terwijl de apocriefe Ezra genoemd wordt

3 Ezra en de apocalypse

4 Ezra. Aan dit gebruik van de Vulgaat passen de meeste uitgaven zich aan