EYSSELSTEIJN, Ben van
Nederlands roman- en toneelschrijver (1898-1973)
* Hellevoetsluis 22.1.1898 – Sliedrecht 13.8.1973.
Letterkundig medewerker in Den Haag, waar hij een belangrijke culturele persoonlijkheidwas. was in binnen- en buitenland werkzaam als journalist. Hij debuteerde als dichter met de bundel Om 't Hooge Licht (1923). Zijn belangstelling voor de historie resulteerde in een aantal romans, waarvan de trilogie over Drenthe (Dorre grond, 1948; Verweerde stenen, 1952; Wie pleit voor Ayolt, 1969) en zijn interpretatie van het leven van de tegenpaus Benedictus XIII (Paus Maan, 1974) de aandacht trokken. Als toneelschrijver oogstte hij, ook in het buitenland, succes met verscheidene in levendige dialoog geschreven stukken. Zijn werk werd in acht talen vertaald.
WERK: Toneel: De duivel op aarde (1931); De vliegende feeks (1933); Château de Bersac (1934); De gendarm van Europa (1937); De dubbelganger (1942); Bazuinen om Jericho (1949); Tussen eb en vloed (1960).
Romans: (behalve de genoemde): Tussen Zuiderkruis en Poolster (1936, 1958); De Poort der Genade (1964, 1973). –
Novellen: Zeven fantomen (1934)
Het lied van de zee (1947) en De terugkeer {1948). Van zijn i toneelstukken werd een aantal met succes ook in het buitenland opgevoerd.
Biografie: Anton Piek - Zijn leven zijn werk