(Romano, bij Possagno)

* 1194 – 27.9.1259 Soncino

Heer van Verona Vicenza en Padua

Hij begon zijn militaire loopbaan mei een aanval op het kasteel van Este, in 1213. Ezzelino volgde zijn vader als signor van Verona op in 1223. in 1226 werd hij tot podestil van de stad gekozen: Ezzelino was eerst aanhanger van de Lombardische liga tegen Frederik II. In 1231/1232 koos hij echter de partij  van de keizer. Onder de bescherming van de teruggekeerde keizer begon zijn opgang: de Estes verdreef hij uit Vicenza en Padua. In 1238 trouwde hij met Selvaggia, onwettige dochter van Frederik II. Van toen af werd hij de gemachtigde van de keizer in Noord-Italië en was steeds in oorlog met de aanhangers van de paus en met zijn persoonlijke vijanden. Bij de dood van de keizer (1250) beheerste hij de Ghibellijnse partij, samen met Oberto Pelavicino. In 1258 ontstond onenigheid tussen Ezzelino en Pelavicino; de laatste werd aanhanger van koning Manfred, terwijl Ezzelino de partij van Alfonso van Castilië had verkozen. Gewond te Blancanuga, stierf hij, zonder met de Kerk te zijn verzoend. Ezzelino is berucht geworden als een der meest monsterachtige wreedaards in de geschiedenis.

LITT.: FR. STIEVE, Ezzelino von Romano (1909).