Op de vorige CD Walking Wounded (1996), verraste Tracy Thorn en Ben Watt met een geslaagde combinatie tussen drum ‘n’ bass-ritmes en Thorns koel melancholieke stem. Het leek er op dat Thorn door met Massive Attack samen te werken (op hun cs Protection) een goed oor had gekregen voor hoe ze haar stem kon inzetten in een prominent ritmische begeleiding. Nu is er een nieuwe cd, Temperamental, maar het duo lijkt zijn hand te overspelen.

Temperamental is een terugkeer naar de meer behangzuchtige, sentimentele liedjes die de Everything But The Girl van haar carrière maakte.

Maar de scherp tikkende drummachine, die zich steeds lijken te vergissen en zo al struikelend toch een dansbaar geluid geven, zijn gehandhaafd. Het beste van twee werelden, dat hadden Watts en Thorn ongetwijfeld voor ogen.

Maar het werkt niet. De rest van de muziek bestaat uit mierzoete synthesizerbubbels, die zich als marshmallows tegen Thorns stem aanvlijen. En ook de melodieën  missen een angel of een stekeligheid. Alles aan Everything But The Girl is nu vriendelijk, en dat is te veel van het goeie.