* Philadelphia 7.12.1894 – † New York 24.6.1964

Tot het eind van zijn leven heeft hij jongere Amerikaanse kunstenaars geïnspireerd en invloed gehad op stromingen zoals hard-edge, pop art en postpainterly abstraction. Aanvankelijk oriënteerde Davis zich sterk op de Europese avant-garde (Henri Matisse en vooral de kubisten, zoals Fernand Léger), maar daarna, ca. 1920, ontwikkelde hij een persoonlijke stijl.

Hij koos als onderwerpen het felle en dynamische leven van de grote stad en de jazz.

Vanaf de jaren twintig komen letters, cijfers en woorden in zijn werk voor. Hij werd in die tijd ook geboeid door commerciële producten: zo schilderde hij bijv. een grote fles Odol. Davis bouwde zijn schilderijen in het algemeen op uit fel gekleurde, puntige en hoekige vlakken, die weinig of geen textuur hebben en meestal tegen een contrasterend gekleurde achtergrond zijn geplaatst. In de jaren dertig waren vaak in bepaalde vormen nog afbeeldingen te herkennen (benzinepompen, façades van huizen e.d.), maar ten slotte werkte hij geheel geometrisch-abstract. Afwisselend beklemtoonde hij in zijn composities het complexe en dynamische of het beheerste en monumentale.