* Bamburg 24.11.1815 - †  oktober 1842

Haar eerste tien jaar bracht zij door in Brownsman, op de Farne eilanden waar haar vader William, een vuurtorenwachter was. In 1826 verhuisde de familie naar een nieuwe vuurtoren op Longstone en hielp Grace haar vader met het licht van de vuurtoren. 

Op 5 September 1838 vertrok in stormachtig weer het stoomschip "Forfarshire" voor de lijnverbinding Hull/Dundee. Rond middernacht stoppen de motoren. Kapitein Humble laat de zeilen hijsen van het schip en keert zijn schip. Helaas bij het bereiken van de Farnes eilanden, slaat het schip om vier uur s'nachts stuk op de Big Harcar klippen een halve mile ten westen van Longstone en breekt in tweeën.

Om 05.00 uur s'morgens ziet Grace Darling vanuit haar raam het op de klippen gelopen stoomschip. Haar vader en zij zien schipdrenkelingen op de klippen. Omdat de reddingsboten van Bamburgh/Noord Sunderland niet kunnen varen in verband met het slechte weer besluiten haar vader (52 jaar) en zijzelf (22 jaar) om ze te gaan redden met hun roeiboot.  Ondanks dat Grace en haar vader ervaren roeiers waren duurde de tocht extreem lang, dit door het stormachtige weer en getij, wat hun diverse keren uit koers zetten. 

Toen zij arriveerde zagen zij negen mensen. Onder hen bevond zich mevrouw Dawson, met in haar armen haar twee overleden kinderen. In de roeiboot was maar plaats voor vijf personen, hierdoor moesten er vier mensen achterblijven op de klippen. Toen Grace en haar vader deze mensen hadden afgezet bij de vuurtoren, voer William Darling en twee bemanningsleden van de "Forfarshire" terug om de rest van de mensen te halen. Ondertussen verzorgde Grace Darling en haar moeder de gewonden en gaf hen eten en drinken. 

Op 11 september schreef de krant over de schipbreuk van de "Forfarshire", en wat de oorzaak hiervan was. Er wordt dan geen woord geschreven over de heldhaftige reddingsactie van Grace en William Darling. Als de commotie om het schip is geluwd, schrijft een verslaggever van een roddelbladje het verhaal op van de reddingsactie. Hij doet dit echter op zo'n manier dat het verhaal behoorlijk wordt aangedikt. Door dit verhaal vertrekken ook schilders en tekenaar naar Longstone om Grace en haar vader af te beelden in hun "extreme" reddingsactie. De schilderijen en tekeningen waren net als het verhaal behoorlijk aangedikt. Door de overtrokken verhalen en schilderijen kreeg Grace en haar familie behoorlijk wat post en werden zij bezocht door veel mensen uit het gehele land.