Hij was een handwerksman te Amsterdam, maakte zulke vorderingen in de wiskundige wetenschappen, dat hij daar openbare voordrachten over de natuur-  en sterrenkunde hield.  In 1738 vervaardigde hij een planetarium, dat door een uurwerk en ook willekeurig bewogen werd; dit werktuig noemde hij “Sphaera perfecta". Voorts schreef hij: "de Nieuwe Hoornsche Schatkamer, of kunst der zeevaart" en “Wiskunstige rekening om de breedte van de aardkloot te vinden".