Italiaans schrijver

* Brivio 8.12.1804 - † Milaan 11.3.1895

Van buitengewone vruchtbaarheid, schreef als jong leraar te Como een romantisch gedicht Algiso (1828) daarna zijn eerste geschiedkundige werk, Storia della Città e della Diocesi di Coma (1829-'31). In 1832 werd hij te Milaan tot leraar benoemd, weldra ook tot stadsarchivaris. Hier leerde hij Manzoni * kennen. Uit die tijd dateert La Lombardia nel secalo XVII, een commentaar bij Manzoni's roman I Promessi Sposi. Door de Oostenrijkers in de ge- vangenis geworpen, schreef hij daar een goede historische roman, Margherita Pusterla (1838), die veelopgang maakte, maar vooral verwierf hij naam door zijn velerlei historische studiën. Zijn Reminiscenze su Alessandra Manzani ( 1882 ) vertonen gebrek aan objectiviteit, waaraan meer van zijn werken lijden. In 1838 verscheen het eerste van de 35 dln van zijn Staria rmiversale, die in 1846 voltooid werd. Hiermee staan bijna alle andere historische werken van Cantu in verband. Hun wetenschap- pelijke waarde is matig, maar wel heeft hij een groot aantal belanrijke feiten aan het licht gebracht. Hij schreef ook over Parini, Monti, de carbonari, voorts over Victor Hugo en Byron en publiceerde opvoedkundige werken.

LIT.: Mazzani, Elogia di C.C., in Atti della R. Acc. della Crusca (Firenze 1899); P. Manfredi, C. C. (biogr. met inedita enz.) (Torina 1905); B.Croce, in Storia della Storiografia ital. Nel sec. XIX (Bari 1921).