ook: Cafà, Gafar of Cofà

Italiaans schilder en architect.

* Malta 1631? – + Rome 1667.

Hij was een leerling van E. Ferrata, ontwikkelde zich tot een van de belangrijkste beeldhouwers van de barok, na Bernini en Algardi. In 1662 werd hij lid van de Accademia di S. Luca. De vloeiende lijnen van het marmeren reliëf met de Extase van de H. Caterina (in S. Caterina da Siena a Magnapoli) suggereren met de levendige polychromie van de achtergrond één grote golfbeweging. Van dit werk zijn twee getekende voorstudies bewaard gebleven (Landesmuseum, Darmstadt). Van de bronzen groep De doop van Christus (kathedraal, Valetta, Malta) bestaan verschillende versies. Hij vervaardigde portretbustes van de pausen Alexander VII en III (palazzo Chigi, Ariccia, resp. kathedraal, Siena, voltooid door E. Ferrata). Voor de dominicanen in Peru hakte hij de marmeren groep Stervende S. Rosa van Lima die als zijn belangrijkste werk wordt beschouwd.