* 2.8.1865 Dayton (Ohio) - † 15.7.1933 Cambridge.

Hij was theoreticus op letterkundig, sociaal en ethisch terrein en een van de leiders van het neohumanisme. Hij was van mening dat de gehele wereld doortrokken is van de romantische ideeën, door Rousseau en zijn school verkondigd, en dat de wereld van deze ideeën ten spoedigste afstand moet doen. Hij had invloed op T.S. Eliot.

Werken: .: Literature and the American College (1908); The New Laokoön  (1910), Masters of French criticism (1912), Rousseau and romanticism (1919), Democracy and leadership (1924), Criticism in America (1924) Humanism and America (1930),  On being creative (1932), de na zijn dood uitgegeven bundel essay Spanish character (1940) bevat een bibliografie van zijn werk.

LITT.: N. Foerster, Humanism and America (1930); C.H. Grattan, Critique of humanism (1930); F. Leander, Humanism and naturalism (1937); W.H. Toppen, Enkele achtergronden van het werk van T .S. Eliot, vooral in verband met de ideeën van I. Babbitt en T .E.Hulme (1964). Irving Babbitt and Paul Elmer More (Dia. Göteborg 1937).