* 27-3-1765, te München - † 23-5-1841, München.

Baader studeerde medicijnen, maar werd later  mijningenieur. Als filosoof was hij een voorloper van de Oostenrijkse socioloog en filosoof Otmar Spann, terwijl zijn houding tussen geloof en kennen sterk  de sporen draagt van de mystici Eckehart, Paracelsus en Böhme. Menselijk kennen is voor hem altijd een  mede kennen (conscientia), d.w.z. kennis  met bewustzijn van God die de  menselijke kennis doordringt (cogitor, ergo sum). Hij was van 1862-38 hoogleraar  filosofie en speculatieve theologie te  München.

Uitgave:

Sämtliche Werke (16 dln.1851-1860)

Literatuur:

E.Benz,

F. von Baader und Kotzebue (1957)

en F. von Baader (1957)

K.Hemmerle,

F. von Baaders philosophischer Gedanke der Schöpfung (1963)